Ölümü hiçe saymak hiç gelir bana. Eğer kökünü bilinçli bir sorumluluktan almıyorsa bu hiçe sayış, ya ruh yoksulluğundan geliyordur ya da gençliğe özgü aşırılıktan.
Sayfa 41 - dokuz yayıncılık
Reklam
İnsan olmak demek, aslında sorumlu ve sorumluluk sahibi olmak demekti. İnsan olmak, yoksulluk karşısında utanç duymaktır. Arkadaşların kazandığı başarıdan onur ve mutluluk duymaktadır. Kendi payına düşen taşı yerine yerleştirirken, dünyanın kurulmasına yardımda bulunduğunun farkına varmaktır.
Sayfa 41 - dokuz yayıncılık
Bilinmeyen şeyler insanı korkuya iter. Ama bilinmeyenle karşı karşıya gelen her insan için, o artık bilinmeyen olmaktan çıkar.
Sayfa 40 - dokuz yayıncılık
İnsanlar hayat boyu biriyle yan yana yürür. Ama herkes kendi sessizliği içine gömülmüştür. Bir şey dese de, birinden ötekine hiçbir şey aktarmayan sözlerden öteye geçmez. Ta ki tehlike anına gelene dek! İşte o vakit herkes birbirine can olur, birden aynı topluluğa ait olunduğu fark edilir. Başkalarının da olduğunu bilmek insanı rahatlatır, yüzlere gülümseme kondurur. İnsan, daha yeni bırakılmış, denizin enginliği karşısında ağzı açık kalan bir hükümlüye döner.
Sayfa 31 - dokuz yayıncılık
Yalnız para kazanmak için çalışırken, zindanımızı kendimiz inşa ediyoruz. Yaşamaya değer hiçbir şey sağlamayan o değersiz paramızla kendi kabuğumuza çekiliyoruz.
Sayfa 29 - dokuz yayıncılık