Sakatların, alillerin, kaderin sillesini yemiş bütün insanların hiç olmazsa uyurken vücutlarının biçimlerini bilmemeleri; düşlerinde kendilerini normal birer yaratık gibi görmeleri; acı çeken bir kimsenin, üzerine çöken lanetten kendini böylece sıyırması ne hoş şey!
İnsanın gerçekten hissettiği bir yakınlık duygusu, istediği zaman prize sokacağı yahut çıkaracağı bir elektrik kontağı değildir ve başka birinin kaderi ile ilgilenmek, hürriyetinizin bir parçasını da elinizden alır.
İnsan bir defa anlayış gösterdi mi bu devam eder artık. Ve ızdırabın bir tek şeklini tanımış olan kimse, bunun görünüşte en acayip, en saçma olanlarını bile anlamanın yolunu bulur.