Maurice’in parmakları düğmeleri iliklemeye koyuldu. Ve ben, engin bir büyümeme isteği duyuyordum. Maurice’i hep yüreğimin yanında tutma ve pijamamda iki yüz seksen iki düğme bulunması isteğiyle
Büyüklerin bu hep saate bakma tutkuları inanılır gibi değildi. Özellikle de her şeyin en güzel olduğu anlarda…
Maurice düşüncelerimi keşfetti;
-Biliyorum küçüğüm ama önümde çok yüklü bir hafta var. Anlıyor musun ?