Gülben
@_gulben_
..ve ben bir şiirin ağlattığı, bir gülün razı ettiği insanlardanım..
Ne seni anlamaya yetti zaman
Ne beni anlamana
Dereden tepeden konuştuk
Havadan, sudan, giyimden, kuşamdan
Ölümden, yaşamdan
Bir olmaktan, ayrılıktan, yalnızlıktan, kalabalıktan
Filmlerden, kitaplardan, mutluluktan, göz yaşından
Evlerin iç dünyasından söz ettik
Bu dünyayla, başkalarının dünyasıydı o uzun uzun anlattıklarımız
Bir de dost arkadaş muhabbetleri...
Kendi dünyamızdan söz etmedik hiç!
Başımı alıp dağlara çıkacağım
Avazım çıktığı kadar haykıracağım
Dağlar taşlar yıkanacak göz yaşlarımda
Beni onlar anlayacak derken...
Ben sen anla diyordum aslında
Baktın öylece...
Anlayamadın...
Teselli edecek sözler aradın
Çığlığı duyamadın
Sunkun olduğum günlerde yüreğimin neden buz tuttuğunu düşünmedin hiç!
Girip göz bebeklerinden bana bakmaya zaman mı yoktu, yürek mi
Bilmiyorum...
Dr. Metin Vural ~Üşüyorum
Sevdanın temelinde belki de bu vardı: seçilmiş olmak, ayrıştırılmış olmak. Diğer insanlardan ayrı olarak sana bakılması, senin benimsenmen,tercih edilmen ve bir sırrın ortağı olmak... İşte bu, sevdanın ilk adımı değil miydi?