İlkesizlik bana sihirli geldi. Prensipsiz yaşamak. Rahatını bozmamak için açlıktan ölmeyi tercih etmek. Dilsiz taklidi yapmak.
Belki de tek sorun şuydu: biz ne istediğimizi bilememiştik hiçbir zaman. Ve dolayısıyla her şeyi deniyorduk. belki görünce istediğimiz, uğruna yaşadığımız şeyi hatırlarız diye...
Sanki dünyada başka türlü bir hayat yaşanamazmiş gibi... Ben ki saplantılardan nefret ederdim, kendim taşlaşmış bir pislik haline geldim.
Ayni kıyafetleri giyen, aynı müziği dinleyen, aynı şeyleri düşünen...