Küçükken izlediğim Toprak Ana filminde ki gibi beni çaresiz bırakan bir kitap. Oldukça akıcı ve insanı yaşadığı hayatta ki mutsuzluk ve çaresizliklerine pişman eden bir yapıt.
İyi ki okudum.
Ama yaşadığım buhranı daha da arttırdı hayata karşı.
İnsanız bu...
Gazap ÜzümleriJohn Steinbeck · Sel Yayınları · 202045,6bin okunma
" Bir tek şeyi iyice öğreniyorum," dedi. " Her zaman, her gün, hep aynı şeyi öğreniyorum. Başın dertteyse, canın yanmışsa, bir şeye ihtiyacın varsa... fakir insanlara git. Sana ancak onlar yardım eder... yalnız onlar."
"insanın elinde bir parçacık fazla paracığı oldu mu, sarhoş olma fırsatı da hep vardı. Sivri kenarlar törpülenip yok oluyordu o zaman. Bir sıcaklık geliyordu. Artık yalnızlık yoktu. İnsan beynini dostları ile doldurur, düşmanlarını hemen buluverip ortadan kaldırırdı.... Başarısızlıklar göze o kadar gözükmez, gelecekte bir tehdit olmaktan çıkardı. Açlık kol gezmezdi ortalıkta. Dünya yumuşacık, kolay bir yer oluverir insanın amaçladığı yere varması kolaylaşırdı.
Yıldızlar alçalır, çok yaklaşır, gökyüzü yumuşardı. Ölüm bir dost olurdu..