"Kendi kendimi yiyip bitiriyorum, acı çektiriyorum kendime. Üstelik ne yaptığımın da farkında değilim... Dün de, önceki gün de, ondan önce de hep kendi kendime işkence ettim. İyileşeceğim... ve artık kendime acı çektirmeyeceğim... Ama ya bir de iyileşemezsem? Tanrım! Bütün bunlardan öylesine bıktım ki!.. "
Yedi adam biri bir gün bir bela gördü
Gereğini belledi
Yalvarsa evleri harap kadınlar ve ağlayan birkaç çocuk
Kamalar salınsa karnına
Ayrılmaz belalı yanından
Göğsümde bir yanardağ kıvranıyor Rüveyda
Yaraları kapandıkça kanıyor, Rüveyda
Duman çöktü güneşin sitem aynalarına
Aralandı perdeler, şimdi sessiz değilim
Dertliyim, viraneyim
Ben bir aziz değilim
Azizler tohum eker sevgi tarlalarına