Hatice Avcı
@_hatice20
Coğrafya öğretmeni
Lisans
59 okur puanı
Eylül 2024 tarihinde katıldı
Hatice Avcı
, bir kitap okuduPuan vermedi·224 syf.·
28 günde okudu
·Okunma: 03 Ocak 2026 02:31
·2026 1. kitabı
Reklam
01.01.2026
Bugün takvim değişti ama içimde değişen şey sadece bir rakam değil. Yeni bir yılın ilk günü… Herkes “yeni başlangıçlar” diyor ama ben bugün daha çok geride kalanları düşünüyorum. Yorulduğum günleri, sustuğum anları, güçlü görünmek zorunda kaldığım zamanları. Kimseye anlatamadığım ama geceleri içimde yankılanan her şeyi.
2025 bana çok şey öğretti. En çok da sabretmeyi. İnsanlara fazla anlam yüklememeyi. Her gülüşün içten olmadığını, her vedanın son olmadığını. Kırıldım, evet. Ama kırıldığım yerlerden tanıdım kendimi. Ne kadar güçlü olduğumu, neye tahammül edemediğimi, neleri artık hayatımda istemediğimi…
Bu yıl kendime bir söz verdim. Artık içime ata ata yaşamayacağım. Susup kabullenen değil, sınır çizen biri olacağım. Hak etmediğim sevgiyi “alışkanlık” diye tutmayacağım. Yorulduğum yerde durmayı, gerekirse vazgeçmeyi öğreneceğim. Herkes için her şey olmaya çalışmaktan vazgeçip, kendim için biri olacağım.
2026’dan mucizeler beklemiyorum. Büyük sözler de etmiyorum. Sadece huzur istiyorum. İçimle kavga etmediğim sabahlar, kalbimin sıkışmadığı geceler, olduğum halimle yettiğim bir hayat… Az ama gerçek insanlar, samimi gülüşler, yarım kalmayan cümleler istiyorum.
Belki yine düşeceğim. Belki yine yanlış insanlara inanacağım. Ama bu kez kendimi yerden daha çabuk kaldıracağım. Çünkü artık biliyorum: Her şey geçiyor. Acı da, kırgınlık da, bekleyiş de… Geriye sadece kendinle nasıl davrandığın kalıyor.
Hoş geldin 2026.
Beni daha güçlü, daha sakin ve kendime daha yakın biri yap.
Gerisi olur ya da olmaz…
Ben bu kez kendimi yarım bırakmak istemiyorum.
Bir tek Allah’a yük olmasın insan bu kâinatta…Çünkü geri kalan her omuz,
eninde sonunda yorgunluğunu sana hissettiriyor.İnsanlar taşıdığını sanıyor ama aslında bekliyorlar:
bir teşekkür, bir minnet, bir karşılık…
Oysa ben yoruldum.
Anlatmaktan, açıklamaktan,
neden böyle olduğumu izah etmeye çalışmaktan yoruldum.
İçimi açtığım her kapı,
ardında yeni bir ağırlık bıraktı.
Güvendim, dayandım, sustum…
Ve anladım ki
insan insana yük oluyor.
Allah’a sığınmak dışında
hiçbir yer gerçekten hafif değil.
İnsanların verdiği destek bile
bir gün hatırlatılıyor,
bir gün yüzüne vuruluyor.
İyilikler bile borç defterine yazılıyor bu dünyada.Bu yüzden sustum.
Bu yüzden yalnızlığı seçtim.
Çünkü Rabbime açtığım eller
benden karşılık istemedi.
Ne minnet bekledi,
ne teşekkür.
İnsan kalabalığında ezilmektense
Allah’a yük olmayı diledim.
Başımı secdeye koyduğumda
kimse benden güçlü olmamı beklemedi.
Sadece olduğum gibi kabul edildim.
Hatice Avcı
, 2026 okuma hedefini ekledi.2026 OKUMA HEDEFİ
6/40 kitap - %15 tamamlandı
6 kitap okudu
40 kitap
2.043 sayfa
0 inceleme
38 alıntı
6 günde 1 kitap okumalı.
Reklam