Geçmişte de dünya zulme şahit olmuştu. Fakat o zamanlar o, zulüm olarak adlandırılırdı. Şimdi ise zulüm, güçlünün hakkı olan geçerli bir felsefe oldu. Bu felsefe Avrupalılara, diğer milletlere karşı giriştikleri cinayetler için elverişli bir mantık sağladı.
Bütün Hristiyan yazarlar içinde, hem derdi, hem devayı görüp kartalın iki başını birleştirmeyi salık vermek cesaretini gösteren yalnız filozof Hobbes olmuştur. Ona göre, her şeyi politik birliğe götürmek gerek. Çünkü politik birlik olmadan ne devlet iyice kurulabilir, ne de hükümet. Ama Hobbes ister istemez gördü ki, kendi sistemi Hristiyanlık'ın ağır basan havasıyla bağdaşamıyordu ve rahibin çıkarı her zaman devletinkinden daha güçlü idi. Hobbes'un politik sisteminde tiksinti uyandıran şey, ondaki yanlış ve korkunç şeylerden çok, haklı ve doğru olanlardır.