İnsan ruhunun çözülmez düğümleri bir muamma gibi önüne serilir. Kitaplarda okuduğun depresyon kelimesine bir cankurtaran simidi gibi sarılırsın . Çünkü nedense hepimizde , maddi olsun manevi olsun, bütün dertlerimize bir isim takmak merakı vardır, bunu yapamazsak büsbütün çılgına döneriz. Mamafih insanlarda bu merak olmasa doktorlar açlıktan ölürlerdi.
Kalbindeki musluk su damlattığında contasını sıkıştırabilmek, haletiruhiyesi karanlıkta kaldığında el yordamıyla bir mum bulup yakabilmek, üstelik bunları kimsenin yardımı olmadan, tek başına yapabilmek onu ziyadesiyle mutlu ediyordu