İncir
@_incir
Yaşama çabasında
Öte yandan benim mutsuzluğum tamamen kendi suçluluğumun ürünüydü, bu yüzden başvurabileceğim kimse yoktu.
Gizlice büyük, şiddetli bir neşe arzuluyordum; ardından nasıl bir üzüntü gelirse, ne kadar kötü olursa olsundu.
Eminim "bilimsel olarak" gittiğimiz her yerde milyonlarca mikrobun gezip dolaştığı bir gerçekti. Bununla birlikte tek yapmamız gerekenin bu gerçekleri tamamen görmezden gelmek olduğunu fark ettim ve bunu yapınca onlar bizim üzerimizdeki hakimiyetlerini kaybediyorlar, sonunda tamamen ortadan kayboluyorlar ve "bilimsel hayaletlerden" öteye geçemiyorlardı.
Ve böylece ertesi güne başlarız tekrar Geçmişin aynı, yerleşik kurallarıyla.
Büyük şiddetli, neşelerden kaçabilseydik Büyük acılardan da kaçabilirdik.
Yolunu kapatan taşın etrafından
Zıplayıp geçen kurbağa gibi.