Gözlerine baktığımda sonu geliyor karanlığın,
Saygıyla karşılanıyor unutulmuş coğrafyamda aydınlığın.
Reklam
Tekrarı olamayacak şeyler yaşandı.
Dedem öldü, bir daha ölemeyecekti.
Evler yıkıldı, bir daha yıkılamayacaklardı.
Bugün yaşandı mesela, bir daha asla yaşanamayacaktı.
Bir bardak kırıldı, travmaydı…
Travmaydı, evet.
Travma…
Elini uzattığında dokunabileceğin bir şey değil ki dünya... Yürüsen, yürüsen yine biraz uzakta.
...
Ben ise hayatın bilmediği bi' yerdeyim.
Ayı'n
Ve ayaz'ın
Ve karanlığın
dokunabildiği yerdeyim..
Yetemedim rüyama
gözlerimden tutuldum.
İşte oldu!
Onlar olup,
ellerimi sakındım...
Onlar oldum!
Onlar oldum!
Oldu da bitti mi yani!?
Kendine varma diyordum
yolun adına...
Tam tutunacaktım ki ellerime
kendi'mden geçtim.
Geçtim ve yıkıldı sular
Adım atacak yer kalmadı.
Adı'ma ad'ları değmiş diye
Adı'm şüphe duymuş kendinden.
Bir' onlar olmuşum
Onlar'ca yüze dönmüş yüzüm...
Olmuş da bitmiş mi yani!?
Aynalarda görülmemişim
Gölgeme sığınmışım
Olmuş
ama
bitmemiş.