Mutlu olma gayretine hangimiz girmedik ki? Üzerinde bu kadar düşünüp bazen işleri zorlaştırdık. Uzaklarda bir yerlerde aradık aslında gözümüzün önünde olanı, dışarıda değil içeride olduğunu fark edemedik. Ne çok şey yazıldı, ne çok şey söylendi ve ne çok şey üretildi mutluluk üzerine. Oysa mutluluk basit olanmış ve basit olandaymış. Marcus Aurelius’un daha önce “Kendime Düşünceler” kitabını okumuştum. Stoa felsefesine yabancı değildim. İnsanın mutluluğunu temel alırlar ve bu mutluluğun doğayla uyum sayesinde yakalanacağını savunurlar. Yaşam, ölüm, insan, evren, şan, şöhret, mutluluk, basitlik, huzur ve felsefe üzerine sorgulayıcı ve bunlara ışık tutan dolu bir kitaptı. Daha sonra bu kitabı elime aldım kısa sürede keyifli bir okuma sundu bana. Yaşamdan bir kaçış değil arayış arıyorsanız sizleri de rahatlatabilir bu kolay okumlu kitap. Son sayfada da sıralamış kendimizi ne zaman mutlu hissedeceğimizi •Şu andan başka kaybedecek hiçbir şeyin olmadığını fark ettiğinde... •Samimi ve dürüst olduğunda... •Adil davrandığında... •Kendine ve başkalarına haksızlık etmediğinde... •Arzularını sınırladığında... •Her şeyin gelip geçici olduğunun farkına vardığında... •Acı veren olaylara ve durumlara karşı yargını ve yorumunu değiştirdiğinde... •Dışarıda bir düşman olmadığını anlayıp, kendine en büyük zararı yine kendinin verebileceğini öğrendiğinde... •Bildiğin işi gösterişe kapılmadan, en iyi şekilde ve toplum yararını gözeterek yapmaya başladığında... •Güdülerinin peşinde sürüklenmediğinde... •Aklının oynadığı tuzaklara düşmediğinde... Düşünen, sorgulayan, düşüncelerini ve deneyimlerini değiştirebilen, öğrendikleriyle dönüşen kişilerle keşişsin yollarınız. İyi okumalar.