Birini düşünerek, düşüne düşüne unutmak diye bir şey var. Yok değil. Üstelik unutulanı hatırlamaya çalışmaktan daha gerçekçi, daha tutarlı. Öyle olmasaydı düşüne düşüne unutur muydum senin bir harita gibi zihnime çizdiğim gök yüzün. Yüzünün hatlarını, kıvrımlarını, kıyısını... Düşüne düşüne unuttum. Silindi hafızamdan.
Kaç dilde susabilirsem öyle sustum ben. Başka bir kaçış yolum, başka bir varış yerim yoktu. En becerikli olduğum işi yaptım. Uzun uzun sustum. Ölü gibi sustum. Sustum ölüler gibi.
İnsan, Elest âleminden buraya gelmekle o hikmet Yûsuf'unu kaybetti ve dünyaya onu aramaya geldi. Sen de ezelde kaybettiğin Yusuf'u gayret eder bulursan Ken'an'a (mânevi âleme) erersin.