Gül Kaya
@_kayagull_
İnsanın ağrısı, sancısı olduğunda hiç olmazsa bağırabilirdi, ama o sürekli olarak trajik bir biçimde komedi oynamak zorundaydı.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Zamanın çoktan sildiği bir hata için cezalandırılabilir miydi insan?
Onca kadın tanıyordu; bütün dünyaları yalan olan, sâhtekarlıkla güzelleşen, izlendikçe güçlenen, tehlike altındayken zekileşen kadınlar. Oysa kendisi ilk korkutucu olayda, yaptığı ilk hata da gücünü yitirip çözülmüştü.
Ve... Ve niçin bu kadar ufak bir suç için bu kadar korkunç bir cezayla karşılaşmıştı!
Kendini her şeyde hissedebiliyordu. Onun için eskiden cam gibi saydam olan dünya şimdi aniden kendi gölgesi ile kararak bir aynaya dönüşmüştü. Baktığı, izlediği her şey bir gerçeklik kazanmıştı birdenbire.