Bir hayatı baştan aşağı dolduracak kadar zengin olan hatıralar, böyle kısa bir zamana sıkıştırıldı kları için hakikatenttekinden daha canlı daha tesirliydiler.
Kaybedilen en kıymetli eşyanın, servetin, her türlü dünya saadetin acısı zamanla unutuluyor. Yalnız kaçırılan fırsatlar asla akıldan çıkmıyor ve her hatıra işte İnsanın içini sızlatıyor. Bunun sebebi herhalde, "bu böyle olmayabilirdi!" düşüncesi, yoksa insan mukadder telakki ettiği şeyleri kabule her zaman hazır.