Esra ILGIN
@_kendime
Her hazanda birbiri üzerine dökülen ağaç yaprakları gibi insanlar da birbiri ardına toprağa yatarak yok oluyor. Bu değişmez, umumi bir kanun... Niçin endişe etmeli? Şu dünyada erilen başka ne var? Hayat yalan... Ölüm hakikat...
Aman efendim her hayalin bu derece kolaylıkla hakikate dönüşmesine imkân olaydı dünyada hiç mutsuz kalmazdı. Yahut o zaman herkes mutsuz olurdu. Çünkü insanlara hakikat kadar da hayalin lazım olduğunu hayatımın henüz yirmiyi bulmayan yılları içinde tecrübe ettim. Hayalin lezzeti hakikate dönüşmesinde değil, o ilk şeklini daima korumasındanmış.
Beyefendi bu kadar acele karar verilen duygusal bağların yine o kadar tez ve kolayca çözülmesi mümkündür.
Her hakikatin kaybolmasından sonra meydanda hayalden başka ne kalır?