Serseri yürüyüşlere bırakırsınız bazen kendinizi.Ahenkli adımlarla başlar kaçışlarınız.Hangi sokağa girseniz bitti dediğiniz eski bir sayfanın satırlarında bulursunuz kendinizi.Dünde kaldı dediğiniz ne varsa,döndüğünüz her köşe başında karşınıza çıkar.Şehri küçültür serseri yürüyüşler.Unuttum dediğiniz ne kadar yüz varsa,kalabalığın içinde size bakar.Sokak satıcılarının seslerine bırakırsınız kendinizi,vitrinlere yahut da bir bulvar gazetesinin üçüncü sayfasına düşer yaşamınız.
En son hangi acı seni uykusuz bıraktı,en son hangi coğrafyaya gözyaşı döktün,en son hangi cümle beynini darmadağın edercesine odanın duvarlarında yankılandı,söylesene?...
Gözlerini,yüzümün en karanlık yerlerinde gizliyorum.Kimsenin görmediği çizgilerde.Ettiğim her duanın ardından ellerimi gözlerinin üzerine sürüyorum.
Yağmur damlaları düşüyor yüzüme.
Senin gözlerine...Gözyaşı oluyor.
İçimde gelecek zamanların korkusu var.Ürkek bakıyorum saatlere vakit sende duruyor...
"Bazı sabahlar annemin fark etmemem gereken gözyaşlarını fark ederdim.Yarım ekmek arası peynirle gözyaşları dolardı sefer tasıma."
