Hayrın karşısında şerri görmeden , tatlının yanında acıyı tatmadan , saadetin yanında elemi çekmeden o imtihanın kıymeti kalır mıydı hiç ?
Boş bir kapris uğruna bir hatta iki hayat feda edilmez...
Karanlık olmazsa ışığın kıymeti, ayrılık olmazsa vuslatın lezzeti , elem , ızdırap , gam ve keder olmazsa saadetin o sarhoş edici güzelliği bilinebilir , duyulabilir , görülebilir miydi hiç?
Başkalarının saadetine vesile olan bir insan bazen kendi saadetini elde etmeye muvaffak olamıyor...
Tedirgin bir gönülle azgın dalgalara galip gelemezsin.
