Çocukların inanmak istedikleri şeylere inandıkları hep söylenirdi ancak gerçek şuydu ki, çocukları asla kandıramazdınız. Buna karşın yetişkinler kendilerine uyan hikâyeyi yine kendileri seçerdi. İnsanlar başkalarının ne dediği, ne düşündüğü, neler yaşadığı ve ne gibi sonuçlara katlanacaklarıyla ilgilenmiyorlardı. İnsanlar sadece doğru olduğuna inandıkları şeylerle ilgileniyorlardı.