Yalnızlığımın iktidarı, hangi bîkes oyla tahtında kalır.
Püfkerde bir çembere oyulmuş camdan kederim.
Oysa bir reftarı vardı, namına yaraşır.
---
Yoksa râm bir zehrin ayak sesleri mi?....
Kendinden geçmiş göz kırpma arefesi kadar bu cenk.
Sonrası alay yeri sonsuzluk vadisinde...
S`✍🏽
" Mahpusa gelince, mahpus toplum dışı olduğunu, amirlerine karşı mevki ve durumunu bilir. Ama ne vurulan damgalar, ne takılan prangalar ona bir insan olduğunu unutturamaz. "
İnsanı yaratılışı sebebi olarak kabul etmemek, edememek.. Dosto! Biraz da acımasızsın ha! Seni de anlıyorum ama yaşadığın o sürgün gerçek yaşam öykülerini karakterlerine yansıtarak belki de insanlara anılarını duyurmak istiyorsun. Tahmin ederim ki bu bu kadar kolay geçilecek bir olay değildir. Mesele insanın yine zihninde yine o amaçsız kudret arayışında.
Ölüler Evinden AnılarFyodor Dostoyevski