Hafıza-ı Beşer Nisyan ile Malüldür; Yani insan Unutur. En derin Acısını da en mutlu olduğu anı da. En mutlu eden insanı da en yıpratan vicdansızıda Mutlaka Unutur.
İnsan "Eminim" zannettiği şeylerde o kadar çok yanılır ki.. Bildiği Yapıldığına Yetmez.
Sonra Aldığı oksijen Ciğerlerine Nefes olmaz ve Ardından Derin Bir Se(n)sizlik Sarar Bütün Benliği O muhteşem Çaresizlikten Kaçamaz İnsan...