EMİNE UÇAR
@_mehasin_
insana yaşadığının şuurunu, zamanını hediye ediyordu.
Bir süre karanlıkta oturunca, elektriğin insana kaybettirdiklerini fark ediyor insan. Karanlıkta görmek istemediklerini görmezsin. Uyumak istediğinde uyursun. Aydınlıkta fazlasıyla görünür olan tüm o keşmekeş, karanlığın örtüsü altında sükunete erer. Yaşam basitleştiği ölçüde derinleşir...
Gazali, etrafını saran olumsuzluklara teslim olmak yerine, sabır ve ısrarla işini yapmayı seçti.
Savaşmak ne garip bir gerçek diye düşündüm. Savaşıyor olmak, yorulmak bilmeyen bir ruh ve beden gerektiriyor olmalıydı.
