Akşamları güneşin doğuşunun keyfini çıkarmaya niyetleniyorum, ama sabah yataktan çıkamıyorum; gündüzleri ay ışığına hevesleniyorum, ama odamda kalıyorum. Neden kalkıyorum, neden yatıyorum, bilemiyorum.
Ah geçmiş günler, gençlik günlerim,nereye gittiniz? Zihnimin pırıl pırıl, gönlümün neşeyle dolu olduğu; hep güzel, incelikli şeyler düşünüp düşlediğim; yaşanan zamanın ve geleceğin umutla aydınlandığı günler, ne oldu size? Neden, neden daha yaşam yolunun başlangıcında can sıkıcı,renksiz,silik,tembel, duymaz,yararsız,mutsuz kişiler olup çıkıyoruz bizler.