ENT:
Bahar kayın yaprağını açıp özsuyu yürüdüğünde dala;
Işık vahşi ormandaki dereye vurup rüzgâr vardığında yamaca;
Adımlar uzun, nefesler derin, dağ havası keskinken tam,
Geri dön bana! Geri dön! Söyle, güzel değil mi ülkem!
ENTHANIM:
Bahar gelince bahçeye kıra, mısır yapraklanınca;
Meyve bahçesinde tomurcuklar parlak kar gibi açınca;
Yağmur ve Güneş doldurunca hoş kokularla Yeryüzü'nü
Kalırım burada, dönemem sana, benim ülkem de güzel çünkü.
ENT:
Yaz dünyaya yayıldığında, altın rengi bir öğlen vakti
Uyuyan yaprakların çatısı altında, açılır ağaçların düşleri;
Rüzgâr Batı'dayken, yeşil ve serinken orman sarayları,
Geri Dön bana! Geri dön! Kabul et, en güzel ülke benimki!
ENTHANIM:
Yaz gelip ısıtınca dalındaki meyveyi, kahverengiye çalınca yemiş;
Saman altın rengi, başaklar beyaz, hasat köye gelmiş;
Bal dökülmüş, elma olgun, rüzgâr Batıda'da olsa
Benim ülkem en güzeli, kalırım burada güneşin altında!
ENT:
Kış gelince hiç acımaz, katleder tepeyi, ormanı;
Devrilir ağaç, yıldızsız gece yutar güneşsiz günü;
Rüzgâr ölümcül Doğu'dan eser; bense acı yağmurun altında
Seni ararım, sana seslenirim, geri dönerim sana!