Heyecanını yitirmiş her kent, hatıralarıyla avunurdu; hatıralarını çoğaltır, onları biçimsizleştirir, yeniden şekillendirir, bir yerden sonra kendini hatıralarından ayırt edemez olurdu. Kendine kendini anlatan ve kendinden kendini dinleyen kentlerdi bunlar. Hepsinin de sonları kaçınılmazdı: Hatıraları tarafından hatırlanmak.
Ben bu kenti görmek için boşuna koyuldum yollara:
daha iyisini anımsamak için hep aynı kalmak
ve hareketsiz durmak zorunda olduğundan,
Zora eridi, çözüldü ve yok oldu.
Yeryüzü unuttu onu.
Italo Calvino
"Ne yaparsanız yapın, sadece ve sadece Allah için yapın. Allah'tan başka hiçbir amacınız, hiçbir gayeniz olmasın. Yoksa kazandığınızı zanneder ama kaybedersiniz."