Çektiğim ızdırap, güneşin doğuşuyla dağılıp gidecek ızdıraplardan değil. Sabaha varsam bile, içine düştüğüm karanlık, bundan sonraki günlerin getirdiği bütün hediyeleri esirgeyecek benden.
Çünkü batan kentlerde insanlar, kendi sonlarının en az kentin batışı kadar gürültülü olmasını isterler. Bir gösteriş değildir bu; olsa olsa, yaşadığından emin olmanın son bir denemesidir.