G.İ
@_mimozam
《 Hitap, muhataba biçilen kıymettir.. 》
https://1000kitap.com/bidunyakitapgrubu1
instagram.com/bidunyakitapgrubu
Şu anda okuduğu kitap
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Çok nadir bazı kitapların kapağını kapattığın an seni rahat bırakmaz. İşte 
Tutunamayanlar tam olarak öyle bir kitaptı benim için. Bitirdim… ama kitap bitmedi. Kafamın içinde hâlâ konuşuyordu, hatta yer yer benimle tartışıyordu. Ben de dedim ki: “Madem bu kadar ısrarcısın, gel seni sahnede de görelim.” 😄
Çözümü çok uzakta aramadım; kitabın kapağını kapatır kapatmaz tiyatro bileti aldım. Yani anlayacağınız, olaylar biraz hızlı gelişti. Kitabı okuyan bir insanın hemen ardından tiyatroya gitmesi, biraz “duygusal bir refleks” olabilir. Ama pişman mıyım? Asla.
Sahne açıldı… ve ben bir an “Acaba altını çizdiğim yerler şimdi sahnede mi gelecek?” diye heyecanlandım. Çünkü o kadar çok yerin altını çizmişim ki, neredeyse kitabın tamamı fosforlu kalemle parlıyordu. 😅 Ama oyun başladıktan sonra fark ettim ki mesele altını çizmek değilmiş; mesele o karmaşayı, o ironiyi, o içsel dağınıklığı sahnede hissedebilmekmiş.
Ve evet… hissettim.
Oyuncular öyle bir enerjiyle oynuyordu ki, bir ara “Selim Işık birazdan sahneden inip yanıma oturacak galiba” diye düşündüm. O kadar içindeydim yani.
Şunu rahatlıkla söyleyebilirim: Kitabı çok sevdiyseniz, tiyatrosunu izlemek risk değil, aksine güzel bir tamamlayıcı. Sanki kitabın zihnimde açtığı kapı, sahnede biraz daha aralandı. Hatta bazı sahnelerde “Demek ki ben burayı eksik anlamışım” diye içimden geçirdim.
Kısacası… kitap beni sarstı, tiyatro ise o sarsıntıyı biraz daha estetik hale getirdi. 😌
Şimdi düşünüyorum da… Tutunamayanlar’ı sadece okumak yetmiyor galiba. Biraz yaşamak, biraz izlemek, biraz da kendi içinde kaybolmak gerekiyor.
Ve ben hepsini yaptım. 🎭
Not:İçtenlikle söylüyorum,kitabın ilk 100 sayfası belki biraz daha fazlası sıkıcı olabilir.İnanın o kısmı atlatınca elinizden bırakamıyorsunuz.
Hele ki kitabın bir özelliği var o özelliğe çok
Tutunamayanlar tam olarak öyle bir kitaptı benim için. Bitirdim… ama kitap bitmedi. Kafamın içinde hâlâ konuşuyordu, hatta yer yer benimle tartışıyordu. Ben de dedim ki: “Madem bu kadar ısrarcısın, gel seni sahnede de görelim.” 😄
Çözümü çok uzakta aramadım; kitabın kapağını kapatır kapatmaz tiyatro bileti aldım. Yani anlayacağınız, olaylar biraz hızlı gelişti. Kitabı okuyan bir insanın hemen ardından tiyatroya gitmesi, biraz “duygusal bir refleks” olabilir. Ama pişman mıyım? Asla.
Sahne açıldı… ve ben bir an “Acaba altını çizdiğim yerler şimdi sahnede mi gelecek?” diye heyecanlandım. Çünkü o kadar çok yerin altını çizmişim ki, neredeyse kitabın tamamı fosforlu kalemle parlıyordu. 😅 Ama oyun başladıktan sonra fark ettim ki mesele altını çizmek değilmiş; mesele o karmaşayı, o ironiyi, o içsel dağınıklığı sahnede hissedebilmekmiş.
Ve evet… hissettim.
Oyuncular öyle bir enerjiyle oynuyordu ki, bir ara “Selim Işık birazdan sahneden inip yanıma oturacak galiba” diye düşündüm. O kadar içindeydim yani.
Şunu rahatlıkla söyleyebilirim: Kitabı çok sevdiyseniz, tiyatrosunu izlemek risk değil, aksine güzel bir tamamlayıcı. Sanki kitabın zihnimde açtığı kapı, sahnede biraz daha aralandı. Hatta bazı sahnelerde “Demek ki ben burayı eksik anlamışım” diye içimden geçirdim.
Kısacası… kitap beni sarstı, tiyatro ise o sarsıntıyı biraz daha estetik hale getirdi. 😌
Şimdi düşünüyorum da… Tutunamayanlar’ı sadece okumak yetmiyor galiba. Biraz yaşamak, biraz izlemek, biraz da kendi içinde kaybolmak gerekiyor.
Ve ben hepsini yaptım. 🎭
Not:İçtenlikle söylüyorum,kitabın ilk 100 sayfası belki biraz daha fazlası sıkıcı olabilir.İnanın o kısmı atlatınca elinizden bırakamıyorsunuz.
Hele ki kitabın bir özelliği var o özelliğe çok
G.İ isimli okura yanıt verildi
G.İ
kitapmood kesinlikle eminim 😊Çok nadir bazı kitapların kapağını kapattığın an seni rahat bırakmaz. İşte Tutunamayanlar tam olarak öyle bir kitaptı benim için. Bitirdim… ama kitap bitmedi. Kafamın içinde hâlâ konuşuyordu, hatta yer yer benimle tartışıyordu. Ben de dedim ki: “Madem bu kadar ısrarcısın, gel seni sahnede de görelim.” 😄
Çözümü çok uzakta aramadım; kitabın kapağını kapatır kapatmaz tiyatro bileti aldım. Yani anlayacağınız, olaylar biraz hızlı gelişti. Kitabı okuyan bir insanın hemen ardından tiyatroya gitmesi, biraz “duygusal bir refleks” olabilir. Ama pişman mıyım? Asla.
Sahne açıldı… ve ben bir an “Acaba altını çizdiğim yerler şimdi sahnede mi gelecek?” diye heyecanlandım. Çünkü o kadar çok yerin altını çizmişim ki, neredeyse kitabın tamamı fosforlu kalemle parlıyordu. 😅 Ama oyun başladıktan sonra fark ettim ki mesele altını çizmek değilmiş; mesele o karmaşayı, o ironiyi, o içsel dağınıklığı sahnede hissedebilmekmiş.
Ve evet… hissettim.
Oyuncular öyle bir enerjiyle oynuyordu ki, bir ara “Selim Işık birazdan sahneden inip yanıma oturacak galiba” diye düşündüm. O kadar içindeydim yani.
Şunu rahatlıkla söyleyebilirim: Kitabı çok sevdiyseniz, tiyatrosunu izlemek risk değil, aksine güzel bir tamamlayıcı. Sanki kitabın zihnimde açtığı kapı, sahnede biraz daha aralandı. Hatta bazı sahnelerde “Demek ki ben burayı eksik anlamışım” diye içimden geçirdim.
Kısacası… kitap beni sarstı, tiyatro ise o sarsıntıyı biraz daha estetik hale getirdi. 😌
Şimdi düşünüyorum da… Tutunamayanlar’ı sadece okumak yetmiyor galiba. Biraz yaşamak, biraz izlemek, biraz da kendi içinde kaybolmak gerekiyor.
Ve ben hepsini yaptım. 🎭
Not:İçtenlikle söylüyorum,kitabın ilk 100 sayfası belki biraz daha fazlası sıkıcı olabilir.İnanın o kısmı atlatınca elinizden bırakamıyorsunuz.
Hele ki kitabın bir özelliği var o özelliğe çok
Tutunamayanlar tam olarak öyle bir kitaptı benim için. Bitirdim… ama kitap bitmedi. Kafamın içinde hâlâ konuşuyordu, hatta yer yer benimle tartışıyordu. Ben de dedim ki: “Madem bu kadar ısrarcısın, gel seni sahnede de görelim.” 😄
Çözümü çok uzakta aramadım; kitabın kapağını kapatır kapatmaz tiyatro bileti aldım. Yani anlayacağınız, olaylar biraz hızlı gelişti. Kitabı okuyan bir insanın hemen ardından tiyatroya gitmesi, biraz “duygusal bir refleks” olabilir. Ama pişman mıyım? Asla.
Sahne açıldı… ve ben bir an “Acaba altını çizdiğim yerler şimdi sahnede mi gelecek?” diye heyecanlandım. Çünkü o kadar çok yerin altını çizmişim ki, neredeyse kitabın tamamı fosforlu kalemle parlıyordu. 😅 Ama oyun başladıktan sonra fark ettim ki mesele altını çizmek değilmiş; mesele o karmaşayı, o ironiyi, o içsel dağınıklığı sahnede hissedebilmekmiş.
Ve evet… hissettim.
Oyuncular öyle bir enerjiyle oynuyordu ki, bir ara “Selim Işık birazdan sahneden inip yanıma oturacak galiba” diye düşündüm. O kadar içindeydim yani.
Şunu rahatlıkla söyleyebilirim: Kitabı çok sevdiyseniz, tiyatrosunu izlemek risk değil, aksine güzel bir tamamlayıcı. Sanki kitabın zihnimde açtığı kapı, sahnede biraz daha aralandı. Hatta bazı sahnelerde “Demek ki ben burayı eksik anlamışım” diye içimden geçirdim.
Kısacası… kitap beni sarstı, tiyatro ise o sarsıntıyı biraz daha estetik hale getirdi. 😌
Şimdi düşünüyorum da… Tutunamayanlar’ı sadece okumak yetmiyor galiba. Biraz yaşamak, biraz izlemek, biraz da kendi içinde kaybolmak gerekiyor.
Ve ben hepsini yaptım. 🎭
Not:İçtenlikle söylüyorum,kitabın ilk 100 sayfası belki biraz daha fazlası sıkıcı olabilir.İnanın o kısmı atlatınca elinizden bırakamıyorsunuz.
Hele ki kitabın bir özelliği var o özelliğe çokG.İ
Kitabı okumak için çok defa denedim fakat doğru zamanın o zaman olmadığını farkettim. Ama tiyatrosuna gittim ve günlerce etkisinden çıkamadım. Şimdi diyorum ki mutlaka ertelemeden Kitabına da başlamalıyım😊
“
Şimal Yıldızı” bugün yola çıktı.
Bir paketten fazlası aslında bu; biri ile satırlarda buluşmayı bekleyen bir yolculuk.
Şimdi bir yerlerde, henüz tanışmadığı okuruna doğru ilerliyor. Belki bir masada açılacak, belki gece yarısı sessizliğinde…
Ama bildiğim tek şey şu:
Her kitap, doğru kişiye ulaştığında gerçek olur.
Yolun açık olsun. 📦✨
Şimal Yıldızı” bugün yola çıktı.
Bir paketten fazlası aslında bu; biri ile satırlarda buluşmayı bekleyen bir yolculuk.
Şimdi bir yerlerde, henüz tanışmadığı okuruna doğru ilerliyor. Belki bir masada açılacak, belki gece yarısı sessizliğinde…
Ama bildiğim tek şey şu:
Her kitap, doğru kişiye ulaştığında gerçek olur.
Yolun açık olsun. 📦✨G.İ
Emeğinize sağlık hocam 🙏
