Kitaplarda sahiplerini özler.
Kimi zaman bir kitap sahibini sahiplenir, kimi zamansa sahip kitabını.
Kitaplar sahiplerine âşık olur, çoğu zamanda sahipler kitaplarına.
Ehramlar, ütopya olmaktan çıkmış babil kuleleridir. Köleliğin dini heyecanının en büyük anıtlarıdır onlar.
Ehramlar, insanın anlamının hiçlik olduğunu anlatan en şiirsel anıtlardır.
Ehram, insanın kendi anlamsızlığına ağlayan gözleridir.
Her ehram, esir ve köle çağların incileşmiş gözyaşlarıdır.
İnsan, putların ezip büzdüğü, adım atamaz hale getirdiği silik gölge olmaktan kurtuluyordu. Allah, gökteki ve yerdeki yarattıklarının ilâhlaştırılmasını yıkıyordu.