Moira
@_moira_
156 okur puanı
Eylül 2023 tarihinde katıldı
Gayrimeşru bir çocuk olarak dünyaya gelen Bernhard, aile kurumuna, yaşadığı coğrafyaya, yatılı okulda okumak zorunda kaldığı ortaokul ve lise dönemlerine olan nefretinin/kininin altını öfkesiyle doldurarak dile getirmiştir. Ortaokul döneminde (1944) nazi baskısının olduğu, ss subayı kılıklı bir yurt müdürü, lise döneminde ise o zamanın siyasal dönüşümlerine uygun olarak katolik kilisenin dinci baskısı altında, zihnindeki çelişki tohumlarını yeşillendirmiştir. Liseden sonra yaşadığı akciğer hastalığı sebebiyle,iki yıla yakın kalmak zorunda olduğu hastanede, gözlem yeteneğinin gücünü de kullanarak, kitle deneyimleri konusunda ustalaşmıştır. Kitaplarında şunu bariz bir şekilde görüyoruz ki, tükendiği yerden tekrar tekrar ayağa kalkıp direnmeye devam eden ve pes etmeyen biridir.
Hastanede kaldığı dönemde, statüye göre uygulanan tedavi yöntemlerindeki ahlaksızlığa ve haksızlığa şahit olmak,ömrünün bu dönemindeki isyanı ve aslında yaşama tutunma sebebi olmuştur.
Hayatındaki en büyük yol göstericisi olan büyükbabasını kaybetmesiyle,içinde doğan tarifsiz boşluğu ve yönsüz kalışını; karşısına çıkan,özellikle müzik konusunda bilgili, bir ideal uğruna hareket edip hayattan ümidi kesmeyen farklı insanlarda tekrar bulmaya çalışıp, bu boşluğu doldurmaya uğraşmakla ömrünü geçirir.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Sormak istediklerimizi hep erteliyoruz çünkü açıkçası onlardan korkuyoruz; sonunda da onları sormak için fazlasıyla geç kalmış oluyoruz.
Bir insan yaşamı, çok büyük potansiyele sahip de olsa, isteyerek ya da kader icabı o potansiyeli gerçeğe dönüştürmüş de olsa, geride kalan insanların bakışları altında, deri ve kemikleri bir arada tutan etin çürümesiyle son buluyordu. Yaşam ya da var oluş, bu çürümüş et yığınını bir köşeye atıyordu, bu köşe onun son yeri oluyor ve kişi sonunda uçup gidiyordu.