Üst üste karbon kağıtları koyarak kendimi çoğaltabilsem,birisini anama, birisini karıma, birisini beni sevdiğini söyleyen kadına versem ve ben kendi başımı alıp çekip gitsem.
Sevgi kuşkusuz çok önemli bir şey. Belki en önemli şey. Ama tutku başka. Her şeyi bir kadınla bir erkek arasındaki tutkulu sevgiye bağlamak yanlış. Seni mutsuz kılan bu.
İnsan bu yaşa gelir de, yıllardır başardığını sandığı şeyleri başaramadığını anlar,geleceğe umutla bakmak için düş kurma olanağının bile kalmadığını görürse ne yapabilir? Aslında kimse ona kötümser olduğunu söyleyemez. İçi,bugün bile,bu koşullarda bile yaşam sevinciyle dolu. Başka türlü ayakta kalamazdı.