Asya Tuana Ata
@_mokiita
6 okur puanı
Temmuz 2024 tarihinde katıldı
Gölgedeki YalnızlıkŞiir
Dünyanın bu küçük insan gölgesinde ne kadar eziliyor kalbim,
oysa bu insanlar bir zamanlar benliğim den çok sevdiğim kişilerdi.
Koşuyorum ama bir türlü varamıyorum sevilen kişi olamıyorum.
Limanda yanan bir gemi oluyorum, kimse bir damla su bile dökmüyor. Oysa deniz
tam önümde uzanıyor, sonsuz ve kayıtsız.
Bir zamanlar dalgalar gibi çağlayan sevgiler,
şimdi sahilde unutulmuş eski bir şarkı gibi uzak.
Bağırıyorum, duman gibi göğe yükseliyorum,
ama kimse başını kaldırıp bakmıyor.
Ateşin içinde yalnızım,
sadece kendi küllerimle sarılıyorum.
Asya tuana ata
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Dört duvar yetmiyorŞiir
Dört duvar bazen ev olmuyor
Para sevgiyi satın almıyor
Şömine artık içimizi ısıtmıyor
Aynadaki çocuk çok yara almış
Dinine kadar yalnız
Düşüyor, kalkıyor
Ağlıyor, gülüyor
Ama artık birşey hissetmiyordu
Aynadaki yalnızlığına gömülüyordu.
Asya tuana ata
" Pyotr ivanoviç'in onu son görüşünden bu yana epey değişmiş, zayıflamış gibiydi, ama yüzü bütün ölülerde olduğu gibi güzel, daha da önemlisi yaşarken olduğundan daha anlamlıydı... "
