Mrsoptimistic
@_mrsoptimistic_
İnsanların çoğunun hayal gücü kısıtlıdır.Kendilerine doğrudan dokunmayan,sivri ucu sert bir biçimde ısrarla duyularını harekete geçirmeyen şey,onları neredeyse hiç tahrik etmez;ancak tam gözelerinin önünde meydana gelen ve duygularının dokunma mesafesindeki en ufak bir şey dahi içlerinde ölçüsüz bir tutkuyu tutuşturur.
Böyle bir durumda da nadiren gösterdikleri duyarlılıklarının yerini yersiz ve abartılı bir şiddet alır.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
"Duygular somut değil,"
Onları göremezsin,onlara dokunamazsın.
Canın yanar ve bunu kimse bilmez.
Ama fiziksel acı gerçektir.
Akan kanı ya da kırılan kemikleri görebilirsin.
Duygulardan çok daha basittir.
Belki de bazı kapıların ardınız sıra çarpılıp kapanması ve bir daha asla açılmaması dünyanın en korkunç şeyi değildi.
Belki bazı kapıların kapalı kalması daha iyiydi.
Böylece önümüzde açık duranlara odaklanabilirdik.
"Kader,bütün insanlık sana yanlış yolda olduğunu söylediğinde bile bir şeye inanmaktır.
Bütün kanıtlar sana aptalın biri olduğunu söylediğinde bile.
İnsanların ne dediğinin ya da canını ne kadar yaktıklarının bir önemi yok,kader inanmaya devam etmek demektir"