Mrsoptimistic
@_mrsoptimistic_
Muhasebe
Lise
İstanbul
20 Ağustos 1989
109 okur puanı
Şubat 2019 tarihinde katıldı
O toprağı tanıyor, toprak da onu tanıyordu. Birlikte iyi anlaşacaklardı. Toprak, yaklaşık altmış yıl önce kendisine ilk kazma darbesini indirdiğinde ona bu randevuyu vermişti.
Şefkat artık sona ermeli, toprak onu alıp bağrına basmalıydı. Ne güzel bir dinlenme olacaktı! Sadece otları eğen kuş ayaklarının hafif seslerini duyacaktı. Kimse başının üstünde yürümeyecek; sonsuza dek, rahatsız edilmeden yuvasında yatacaktı.
"Vaktiyle bir kıvılcımla tutuşan yüreği,
Soğutursan kendinden bir kere;
Sonra değil ateş, cehennem olup gelsen nafile..."
Aklım almıyor, söyle n’olur sen kimsin?
Ve nasıl bu kadar her şeyin içinde ve nasıl bu kadar hiç kimsesin?
Beni mi istiyorsun? Önce bilmen gerek.
Karanlıktır batınım el yordamıyla ara,parmak uçlarında keşfet beni zahire aldanma..
Bu dünya, sadece parlayanları değil; kendini parlatmaktan utanmayanları hatırlar.
Çünkü asıl tevazu, ışığını saklamak değil;
ışığına sahip çıkarken kimseyi kör etmemeyi bilmektir. Ve asıl gösteriş, sessizce parlayanların değil; başkasının gölgesinde büyümeye çalışanlarındır.
Kendini daraltma ki,
içindeki evren genişleyebilsin.
Saklama sesini, çünkü belki birinin tam da duymaya ihtiyacı olan tını sendedir.
Bak, güneş her sabah doğuyor.
Kimseye sormadan, izin almadan...
Sadece doğuyor.
Ve biz her sabah onunla umutlanıyoruz.
Sen de doğ.
