'Ben' demek yerine 'o' dediğin sürece hiçbir şey olmaz ve hikâyesini kolayca anlatabilir, ama 'o'nun bizzat kendin olduğunu itiraf ettiğin an kendini olduğun yere çakılmış ve korkudan ödün kopmuş halde bulursun.
Kapa gözlerini..
"Hâlâ hatırladığın kişi olduğunu ispatlayabilir misin? Rüya görmediğini nerden bilebilirsin?
Boşlukta yüzen bir beyin olarak düşünmediğini söylebilir misin?"
İspatlayamazsın!
"Kesin olarak söyleyebileceğimiz tek şey,şimdi,şu anda,sustuğumuzda,içimizde hissettiğimiz bir akışın içinde olduğumuz!
Saatlerin işleyişinin ardındaki uğultuda,ileriye doğru giden ve bunu hissettiren bir enerjinin akışında,şu anda olduğumuz,burada ve anın içinde olduğumuz."
Bize ait zamandayız.