Pınar
@_muhalif
Kitapları severdi, hem de çok. Kâinatla arasındaki bağ kelimelerden geçerdi.
798 okur puanı
Aralık 2019 tarihinde katıldı
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Puan vermedi·232 syf.··
Beğendi
·2025 8. kitabı
·60 günde okudu
·Okunma: 15 Eylül 2025 09:38
Kitabın teması övgü çocukları nasıl etkiler ve övgü yerine ne yapmalı şeklinde. Yazar, övgünün "sosyal ödül" olduğundan ve olumlu dahi olsa özünde bir "yargı" olduğundan söz ediyor. Bunu sürekli yaptığımız takdirde ise onun "yargıcı" olacağımızı belirterek konuyu bu çerçevede ele alıyor.
Aslında düşünmeden, günlük konuşma dilinde ne kadar basit hatalar yaptığımızı ve bunu düzeltmenin ise birkaç deneme ile kolaylaştığını gösteriyor bize yazar.
"Çocuk yetiştirmek kendini yetiştirmektir." Bu prensibi aklımızda tutarsak belki bazı şeyler daha kolay bir hâl alır bizler için. Ve "Bu prensibi içselleştirirseniz "övgü yerine ne söylemeliyim?" diye düşünmenize gerek kalmaz. Çocuğunuza duyduğunuz saygıyı arttırdıkça doğru davranışlar kendiliğinden şekillenecektir."
Çocuğu karşısında ebeveynin durumları, sabrımızı taşıran nedenleri ve yaş meselesi başlıklarıyla çocuğun gelişim sürecini ve ebeveynliğin büyük bir serüven olduğundan söz ediyor yazar.
Okurken anlaşıldığımı hissettim, bu bana çok iyi hissettirdi. Hem anneler hem babalar için okunabilecek güzel bir kitap.
Yazar hasta olan ve ölüme doğru giden babasıyla son günlerini, anılarını anlatıyor kitapta. Babası bahçıvan, büyük bir bahçede meyve ve çiçeklerle ilgileniyor. O gün geldiğinde tıpkı yazar gibi koca bahçe de yalnız kalıyor.
Kimi yerde çok etkilendim ve kitabı çok beğendim.
Tek gerçek olsa dahi çok çabuk unutuluyor ölüm. Her ne kadar yanı başımızda olsa da..
İlk cildi olan Mekke'de; Efendimiz'in orada yaşadıklarına, ilk vahye ve geçirilen sıkıntılı günlere değinilmişti. Bu eserde ise yankısı tüm çağlara ve coğrafyalara ulaşacak olan bir İslam medeniyetinin nasıl tesis edildiğine şahitlik etmiş oluyoruz.
Allah'ın bize gönderdiği İslam'ın, gönüllere nasıl nakış gibi işlendiğini görüyoruz.
Tevhidi yeryüzüne hâkim kılma adına ashabın yerinden, yurdundan, sevdiklerinden ve dahi canından nasıl vazgeçtiğini öğreniyoruz.
Ensar ve muhacir kardeşliğinin imrenilen örnekliğine şahit oluyoruz.
Efendimiz'in Yesrib'e hicretiyle Yesrib Medine oluyor ve kitap bu şekilde başlıyor. Bugün üzerinde yaşadığımız topraklar nasıl Medine olur bilemiyorum. Ama olacağına inanıyorum. Çünkü bu medeniyetin her karış toprağa ulaşacağını buyuruyor Efendimiz (as): "Sabret kızım! Gün gelecek, Allah babanın adını yeryüzünde kerpiçten kiremitten yapılmış her eve, kıldan tüyden yapılmış her çadıra ya izzetle ya zilletle koyacaktır."
