Freud'e göre sevme narsisizmle eştir. Libidonun kendine dönmesidir.
Narsisizm, insan gelişmesinin ilk evresidir, yaşam daha sonraki evrelerinde narsisizme dönen kişi sevme yetisini yitirir, en uç noktası çıldırmaktır.
Çocuk sevgisi, "Seviyorum çünkü seviliyorum" ilkesine dayanır.
Büyüklerin sevgisinin ilkesi, "Seviliyorum çünkü seviyorum"dur.
Olgunlaşmamış sevgi, "Seni seviyorum çünkü sana ihtiyacım var" der. Olgunlaşmış sevginin söylediği ise "Sana ihtiyacım var çünkü seni seviyorum"dur.
Eğer sorumluluk, sevginin üçüncü unsuru saygıyı içermezse, kolayca kendine bağlamaya ve zorbalığa dönüşebilir.
Saygı, korkmak ve çekinmek değildir. Sözcüğün kökenine (respect, "saygı"; respicere "bir şeye bakmak") göre bir insanı olduğu gibi görebilme yetisini, onu özgün bireyselliği içinde fark edebilmeyi belirtmektedir.