“+Hiç kimseyi bu kadar beklemedim ben. Sen bekledin mi Olric?
-Bekledim efendimiz.
+Geldi mi peki beklediğin Olric?
-Beklenenler hiç gelmez efendimiz..”
“+Hiç kimseyi bu kadar beklemedim ben. Sen bekledin mi Olric?
-Bekledim efendimiz.
+Geldi mi peki beklediğin Olric?
-Beklenenler hiç gelmez efendimiz..”
İnsan sabahtan akşama kadar bir şeyin olmasını bekliyor fakat hiçbir şey olmuyordu. Sürekli bekliyor ve yine bekliyor, hiçbir şey olmuyordu. Bekliyor, bekliyor, bekliyor, şakaklara ağrılar girinceye kadar düşünüyor, düşünüyor , düşünüyordu. Hiçbir şey olmadı. İnsan yalnızdı. Yalnız. Yalnız.