rojinavc
@_naifdusunceler
Terk ettiğin şehirler, yarım kalmış şiirler
Sustukların büyür içinde...
instagram.com/dil.guncesii21?...
“Eskiden bu hayatta en kötü şeyin yapayalnız kalmak olduğunu düşünürdüm. Hayır, değil. Hayattaki en kötü şey, seni yalnız hissettiren insanların arasında kalmak.”🥀
Reklam
Bu gece biraz eksik hissediyorum..
Ne tam yalnızım ne tam kalabalık.
Kalbim suskun,
Zihnim yorgun..
Ama biliyorum, her gece geçer.
Ve her karanlık sabaha teslim olur.
Bazen hiçbir şey yapmadan sadece susmak gerekir…
Anlatmadan, açıklamadan, kanıtlamadan…
Çünkü bazı insanlar seni anlamaya niyetli değildir zaten.
Sen yeter ki kalbini temiz tut.
Zaman alır belki ama,
Her şey hak ettiği yere ulaşır.
Hayatı kaybetmekten daha kötü bir şey vardır:
*Hayatın anlamını kaybetmek..*
• Erich Fromm
Puan vermedi·365 syf.·
2024 4. kitabı
Mehmet Rauf'un bu eseri bildiğimiz gibi Türk edebiyatında psikolojik roman türünün ilk örneği olarak geçiyor. Beni en çok etkileyen yanı, duyguların derinliği ve iç çatışmaların gerçekliğiydi. Aşkın, evlilikle çatıştığı bir hikâye var ortada. Süreyya ve Suat'ın evliliği, aslında duygusal olarak boş bir birliktelik. Süreyya’nın arkadaşı Necip ise zamanla Suat’a âşık oluyor. Bu yasak ve bastırılmış aşk, roman boyunca gerilim yaratıyor.
Suat’ın içinde kopan fırtınalar, Necip’in suskun sevgisi ve Süreyya’nın masumluğu... Hepsi bir araya geldiğinde boğucu, melankolik ama çok insani bir hikâye çıkıyor ortaya. Romanın sonu trajik ama çok güçlü bir şekilde ele alınmış. Bu eser bence sadece bir aşk hikâyesi değil; aynı zamanda bir vicdan meselesi, iç hesaplaşma ve toplumun duygular üzerindeki baskısının da yansımasını gösteriyor.
