naime
@_naime_
16 okur puanı
Temmuz 2017 tarihinde katıldı
Reklam
"Nasıl da tuhaf, nasıl da anlaşılmaz oyunlar oynuyor alınyazımız bize! Acaba arzuladığımız bir şeye hiç kavuştuğumuz olmuş mudur... kavuşmak için var gücümüzü harcadığımız bir şeyi elde etmişliğimiz? Galiba bunun tam tersi oluyor hayatta..."
Bir gün saçlarına beyazlar, ipek tenine çizgiler düşecek. Bundan asla korkmamalısın. Bil ki bu çizgiler senin yaşadığın yılların ve anılarının şahitleri olacaktır. Dolu dolu, içinden geldiğin gibi yaşa. Dilerim hep mutlu olursun ama acıların da olacaktır. Acılarını yaşamaktan korkma. Anılarına küsme. İşte o zaman yıllar sonra gözlerinin altında, ellerinin üstünde oluşan çizgilerden de korkmazsın. Hiçbir şeyi olduğu gibi içine gömüp üzerini örtme. Bilesin ki içimize attığımız her şey yıllar sonra bile uygun ortamı bulduklarında tıpkı çim tohumları gibi yeniden yeşerirler. Halbuki her şeyi zamanında bırakmak lazım.
Bir birini seven iki insanın zamanla nasılda yok olduğuyla ilgili zamanla tutundukları şeylerin insanı ne denli değiştireceğiyle... Bir adamın nasıl körü körüne bağlandığı şeylerle ve kendi kendine kurduğu düşüncelerle kurtuluşu hep başkalarında arayarak mahvettiği hayatını anlatıyor. Ne yazık ki mahvolan sadece kendi hayatı olmuyor, ailesi de kendisiyle beraber yitip gidiyor. Bir kadının sevdiği adam için kendi hayatından vazgeçişinin ağır sonuçları bana hiç kimse için kendi yaşamımızdan vazgeçmememiz gerektiğini hatırlattı.
Reklam