Bir zamanlar onunla dalga geçer dururdum. Kendini kollayacak kadar aklı olmadığından, eşek şakaları yapardım ona. Ama şaka yapıldığını anlayacak kadar bile aklı yoktu. Çok eğlenirdim. Kendimi onun yanında ilah gibi görürdüm. Ne desem yapar bu herif, derdim kendi kendime. Kayaların tepesinden atla desem, düşünmeden yapardı. Ama bir süre sonra, bu durum beni o kadar eğlendirmemeye başladı. Hiç de kızmazdı. Onu eşek sudan gelene kadar dövdüğümü bilirim. Tüm kemiklerimi çıt diye kırabilecek kadar güçlü olduğu halde, bana karşı değil elini, parmağını bile kaldırmazdı.