Yazık...
Gelmeyecek olanı beklemişim. Ateşten gömleği giymişim üzerime. Bu ateşe beni iten olmadı. Bilakis ben atladım. Her gün biraz daha yandım. Lakin içimde kor alev yanıyor sanki. Sönmemiş.
Ben küllerimden doğmayı ümit ederken, henüz kül olmamışım. Ne acı gerçek. Daha ne kadar sürecek? Nerelere savrulacağım daha? Kaderim muamma. Ben ise bir buzdan farksızım artık. Duygusuz, hissiz ve günden güne tükenen...
Nurdan Yorulmaz
Artık hiç bir ilişkide en çok olmak istemiyorum.
En çok seven
En çok düşünen
En çok alttan alan
Çünkü en çok sen sevdiğinde, en çok acıyı da sen çekersin!
Nurdan Yorulmaz