"Ah, uzaktan nazik görünen aşk
Nasıl da acımasız ve kaba denendiğinde!"
Eserin özeti niteliğinde gördüğüm bu alıntı ile başlamak istedim.
İki düşman ailenin çocuklarının, uğruna canların verildiği aşkı.
Rosaline'e olan aşkının ona verdiği zarardan dolayı onu unutması gerektiği söylendiğinde " Öğret bana nasıl unutulur düşünmek?" diyen Romeo'dan, ilk görüşte aşık olduğu anlatılan Juliet'e "Binlerce kez beter olsun gece, senin ışığın yoksa" diyen Romeo'ya.
Peki hangisi gerçek aşk ya da bu adına aşk denilen şey böyle bir şey mi?
Defalarca sahnelerde canlandırılmış olan bu eser, kurgusu ile okunmayı da hak ediyor. Özellikle altı çizilecek cümleleri ile. O cümlelerden biriyle son noktayı koyalım ;
"En tatlı bal bile tadıldıkça bıkkınlık verir,
Aynı tat isteği iştahı köreltir.
Onun için, ölçülü sev ki uzun sürsün sevgin
hedefe hızlı giden, yavaş kadar geç varır."