Geleceğim deyip bir daha göremediklerimle, sırrımı anlatıp başkalarından duyduklarımla, kardeşim deyip hemen ertesinde ağzımı yakan, asla içimi dökemediklerimle dolu bir dünyadan yazıyorum bunları... Şarkı söyleyen çocukların günbegün azaldığı bir dünyadan yazıyorum bunları. Ve şunun bilinmesini isterim ki , dargınız bu dünyaya.
Bir hâl serilmiş gibi üzerime. Özlüyorum desem hafif kalacak, hüzünlüyüm desem tam anlaşılmayacak, ben de "Allah" demeyi tercih ediyorum. İnsanlığın en büyük eksikliği olan anlaşılmamayı üzerimden atıyorum.