hayatın o en zor geçitlerinde, karanlığı delen bir ışık mutlaka vardır. onunla yolumuzu bulur, onunla yaşamaya devam ederiz. senin içinde yanan kandili kimse söndüremez. etrafı zifiri karanlık kapladığında sakın korkma. kendi ışığına yürü.
/ kemal sayar
“iç benliğimizi koruduktan, onu geliştirdikten sonra umutsuzca herkesten ayrıldığımızı görüyoruz. insanlara bedenlerinin dış yüzeyinden dokunuyoruz ve onlar da bize dokunuyor, ama içlerine ulaşamıyoruz ve içimizi onlara gösteremiyoruz. bu en büyük trajedimizdir.”
