Okur okur

Zalım Leylâ...
Elim erse, ayağım tutsa, seni bütün cihanın görebileceği bir kuleye çıkarır ve bağırırdım : Işte , insan buna derler! Böyle olmağa çalışın!
Reklam
Leylâcık Bazıları öyledir, okumazlar, ciddi düşünemezler. Gene de aydın olmaktan vazgeçemezler.
Gözlerinden öperim. O güzel burnuna yıldızlarca öpücük....
Sevgili Leylam , ya sen olmasan ben ne bok yerim, neye yararım?