Reklam
Birinin seni sevdiğini söylemesiyle seni sevdiğini sana hissettirmesi beraber yürüdüğünde mutlusun demektir bence, daha önemli bir şey var mı?
İnsanlara baktığımızda, onların yaşamlarını göremiyorduk ki, göremezdik de. Kim şimdi benim çocukluğumun en hassas tarafını bilebilirdi? Kim ben sokaklarda yürürken en kırılgan tarafımı okuyabilirdi yüzümden, yürüyüşümden, giydiklerimden? Kim bilirdi, benliğimin bile bilmekte zorlandığı en karanlık kuytularımı? Acaba insanlar beni veya bir başkasını tanıdıklarını zannederken, aslında hiç tanımadıklarının farkında mıydılar?
"Ne çok kavramın içinde sırf başkalarının zihnindekilere uyacağız ve bu yüzden yargılanmayacağız diye çabalayarak yaşıyoruz."
Masaların ortalarında öksüz kül tablaları ve içkilerin yanında da anılar vardı elbette. İçkiler ve anılar hep birlikte otururlardı zaten masaya.
Reklam