Pelin Ç.
@_pelintheplain_
Bütün yaşantımız bir ritmin elindeydi. Hangi ritmi yakalamışsak, onun!
… “mutluluk kaygı içinde bir duraklamadır.”
915.jpg){kind=small}
“Isabelle, bu eşsiz, bu dediği dedik duygu yalnız dostluk değil…”
Hiçbir şeyi ciddiye almak istemiyordum; düşüncelere ve yaratıklara çekine çekine dokunuyordum, yitirince acı çekmeyeyim diye yitirmeye hazır bekliyordum hep.
Belki de insanları en çok bölen şey, kimilerinin her şeyden önce geçmişte, kimilerinin de yalnız içinde bulundukları dakikada yaşamalarıdır.
Görünüşte çok daha önemli olan kimi imgeler çabucak gölgelenip silinir de kimileri neden ilk göründükleri andaki oranda belirli kalır hep?