Rabia Fatma
@_rabiaftma
57 okur puanı
Mart 2024 tarihinde katıldı
George Orwell'in kitaplarında genel olarak siyasi bir yergiye rastlamak çok normal aslında eskiden olan sorunları günümüzde de aynı sorunlarla karşı karşıya gibi hissetmeniz olağandır. Konusu bakımından bakacak olursak insan yönetimi de olan bir çiftlik düşünelim ve çok işe az yemek mantığı ya da çalışabileceğin kadar yemek yemen,, bu durumdan rahatsız olan hayvanlar en çok kendileri çalışıyor ama kimin için düşüncesine girerek bir direnişle çiftlikteki insanları kovuyorlar. Tabi her yerde bı yönetme akıllı olanın yöneten bir algısıyla domuzlar başta olarak devam ediyor aslında herkes eşit olduğu bir toplum hayal edilirken durum böyle olmaz önceden olan baskıcı yönetimin daha acımasız ve baskıcı olanına dönüşüyor fakat domuzların hitabet ve ikna edici konuşmalarıyla diğer hayvanlar iyi bir durumda olduklarını kendileri için çalıştıklarını sanıyorlar fakat öyle değil belli bir süre sonra herkes domuzların refahı için çalışıyor bu aslında o dönemin Stalin yönetimine gönderme diyebiliriz. Diğer çiftliklerle kurulan dostluk anlaşma tarzlarını Nazilere gönderleme yapılması sonunda domuzların da diğer pek sevmediği komşularıyla masaya oturması ama sonunda yine kavga gürültü oluşması o dönemin diplomasisine benzetilebilir. İlk başta bütün hayvanlar eşittir sloganının sonlara doğru bütün hayvanlar eşittir ama bazı hayvanlar öbürlerinden daha eşittir sloganına dönüşmesi de dikkat çeken diğer bir noktadır. Aslında orwell ütopik bir düşünceyi ne kadar uğraşırsan uğraş gerçekleşmesinin ne kadar zor olduğu belli bir süre sonra tekrardan eski düzene geçildiğini gözler önüne seriyor,,
Reklam
Genel olarak hızlı okunanan akıcı bir dille yazılmış bir kitap. Victor Hugo da betimleyici anlatım pskolojik tahlilleri bize yansıtma da başarılı bir yazar. İdam olucak kişinin işlediği suçun ne olursa olsun idamla itham edilmemesi gerektiğini savunuyor. İdam olucak kişinin son gününü mahkeme kararından itibaren hissettiklerini toplum karşısında yapılan bu idamın belli bir kesim tarafından eğlenceye çevrilmesi gülüp kutlanmaya çevrilmesi benim nazarımda toplumsal bir yergi,idam edilecek kişinin pskolojik olarak yaşadığı duyguları yazarın betimlemeler öyle kendiniz idam edilseydim ne olurdu düşüncesi hakim oluyor. “Aslında hepimiz ölümden korkmuyor muyuz?"
Psikolojik bir roman olarak görebiliriz herkesin içinde hep bir delilik vardır ama bunun ortaya çıkmasından korkarız ve çeşitli yollarla bunları saklarız öyle değil mi akıl hastanelerinde olanlarda kaygısızlık gözlemlemiş olmak bu konuda çok rahat gözlemlenebilir kimse içinde yapmak istediğini saklamıyor özgürce bunu yaşıyor.Veronika 24 yaşında ve hayatının sıradanlaşmasından muzdarip bu sıradanlaşmayı elli atmış yaşına kadar devam ettirmek istemiyor ve yaşamına son vermeye karar veriyor bunu tabii romantize ederek yapmayı tercih ediyor.Kitapta diğer kişilerin hayatlarından izler bulmak mümkün. Dr.İgor kitabı için denek olarak Veronika'yı kurban seçmesi onun ömrünün az kaldığını bütün hastanenin duymasını sağlayarak aslında kimsenin olmak istemeyip yaşamak için mücadele verdiğini görüyoruz.Kitabın sonlarına doğru biraz kendimi aldatılmış gibi hissettim az biraz tahmin ettim ama belki de öyle bitmesini kabullenmek istemediğim için biraz bekleyerek okudum. Hayatın kısa olduğunu ve her günü son gün gibi dilediğiniz gibi yaşamayı görebilirsiniz kitapta tavsiye ediyorum okunabilir akıcı bir dil hakim belki de daha sonraları Veronika'nın devam eden aşkını yazan bir kitaba denk gelirim okurum neden olmasın..
