zeka ilk olarak görüntüler aracılığıyla kendisini ifade eder. yani yalnızca içimizde yaşayan resim tarafından yönlendirilmeye izin verirsek ruhumuz alev gibi basit ve bedenlerimiz akik bir lamba gibi sessiz hale gelecektir.
zihinlerimiz görüntüler aracılığıyla affetmeye veya rahatlığa dair bir sahneyi hayal edelim, serbest bırakalım ister sadece sevdiğimiz birini gözümüzde canlandıralım görüntüler, bedenimize derinden yerleşir ve zihnimize gömülür.
bir travmanın tekrarlanması her zaman asıl olayın tam bir kopyası değildir. örneğin birinin suç işlediği bir ailede daha sonraki bir nesilde doğan biri hiç fark etmeden o şuçun bedelini ödeyebilmektedir.